„Kultura Liberalna” ukazuje się od 2009 r. dzięki zaangażowaniu dziesiątek osób i dobrej woli darczyńców. Bądź jednym z nich. Wesprzyj nas.
10 zł
20 zł
50 zł
100 zł
Inna
kwota
Z centrum widać najwięcej
  

Nr 226

(18/2013)
07.05.2013
PATRZĄC

JASINA: Jest PRL-u następczynią III RP. Po „Układzie zamkniętym” Ryszarda Bugajskiego

Łukasz Jasina Jest PRL-u następczynią III RP To że Ryszard Bugajski rozlicza historię i współczesność, zasadniczo już nikogo nie dziwi. Swego czasu nasuwało mi się porównanie reżysera „Przesłuchania” z Alanem J. Pakulą. Obaj robili filmy lepsze i gorsze, ale w każdym z nich usiłowali się rozliczyć ze skomplikowanym zjawiskiem, jakim był ich własny kraj (w przypadku Bugajskiego – Polska, w przypadku Pakuli – Stany Zjednoczone). Różni ich jednak dość znaczący […]

WIĘCEJ
CZYTAJĄC

MAJEWSKI: Gdzie jest zagadka? O „Głosie Pana” Stanisława Lema

Paweł Majewski Gdzie jest zagadka? „Głos Pana” przypomina splątany kłąb. Raczej nie da się udzielić odpowiedzi na pytanie, o czym właściwie mówi się w tej powieści – o poszukiwaniu obcej cywilizacji, o mitologii kulturowej, o psychologii nauki, o zarządzaniu nauką czy może o meandrach osobowości uczonego. Jeśli wielka literatura to ta, która najwierniej oddaje zapętlenia kondycji ludzkiej (niekoniecznie poprzez komplikację losów bohaterów), „Głos Pana” jest nią bezdyskusyjnie. Jest to również jedyna […]

SAREK: Bezkres śniegu i uczuć. O „Bangsi” Huberta Klimko-Dobrzanieckiego i Marcina Dopieralskiego [KL dzieciom]

Katarzyna Sarek Bezkres śniegu i uczuć  Piękne przesłanie, lodowate ilustracje, północne klimaty – książkę o przygodach polarnego niedźwiadka Bangsi warto czytać nie tylko w zimie. W czasach takich jak nasze, kiedy w książkach dla dzieci księżniczki prześladują smoki, a zbóje zakładają sierocińce, Hubert Klimko-Dobrzaniecki pisze bajkę o misiu, którą dowodzi, że tradycyjna opowieść wciąż trzyma się mocno. Powoli rozwijająca się historia przygód głównego bohatera jest opowiedziana prostym i klarownym […]

WIĘCEJ
SŁYSZĄC

Krzysztof B. Marciniak

366 dni nieustannego słuchania (cz. 2)

Pejzaż dźwiękowy jest jedną z najbardziej charakterystycznych cech wyróżniających daną przestrzeń. To właściwości środowiska dźwiękowego w dużej mierze decydują o tym, jak odbieramy określone miejsce – jaka panuje w nim „atmosfera”.

WIĘCEJ

FELIETONY

[Feminizując] Taniec wyklętych kobiet

[Polska] Kolejka

[Niemcy] Monachium ma w sobie to coś

[Wyszehrad Plus] Kraków dla Lipska

KOMENTARZ NADZWYCZAJNY