Z centrum widać najwięcej
  

  • Gudkow
  • Ponomariow
  • Makarowa
  • Prieobrażenski

Rosja. Opozycja boi się krwi?

Autorka ilustracji: Judyta Mierczak

Szanowni Państwo,

Kiedy rankiem 28 lutego świat obiegła wiadomość o zastrzeleniu w centrum Moskwy jednego z opozycyjnych liderów, Borysa Niemcowa, niewielu komentatorów miało wątpliwości co do politycznego tła tego morderstwa. Jednocześnie sam Niemcow nie mógł za życia liczyć nawet na ułamek uwagi, która stała się jego udziałem, po zamachu na Dużym Moście Moskworeckim. Zwłaszcza za granicą.

Zamach na Niemcowa szokuje, ale czy naprawdę kogokolwiek zaskoczył? Cały czas tkwimy w sowietologicznych stereotypach – te jednak wcale nie pomagają w zrozumieniu współczesnej Rosji. Wręcz przeciwnie. Co i rusz słyszymy, ze Rosja jest państwem upadłym, przeżartym korupcją, opartym na bizantyjskim modelu władzy. Zachodnie media przekonują, że rosyjska gospodarka znajduje się na skraju przepaści, że społeczeństwo pozostaje w stanie głębokiej anomii.

Warto pytać, co jest prawdą – a co jedynie pobożnym życzeniem. Bo na przykład Masza Gessen na łamach „New York Review of Books” dowodzi, że „Rosjanie wymierają” i że dzieje się tak „z braku nadziei”. Czysta poezja. Nie ma to nic wspólnego z faktami. Na łamach „Forbesa” Mark Adomanis wykazał ostatnio, że Rosjanie nie tylko nie wymierają z „rzewno-słowiańskiego braku nadziei”, ale że nie wymierają wcale. Teza o demograficznym kryzysie w Federacji Rosyjskiej jest jednym z typowych mitów funkcjonujących w zachodniej świadomości.

Jak silna jest władza Putina w kontekście kryzysu rosyjskiej gospodarki? Jakie są szanse opozycji i czym właściwie jest owa opozycja? O jej zróżnicowaniu, krótkowzroczności i oderwaniu od społeczeństwa pisał już kilka lat temu rosyjski dziennikarz Walerij Paniuszkin.

I wreszcie, jakie znaczenie ma śmierć Borysa Niemcowa?

Lew Gudkow, szef słynnego ośrodka badań społecznych, Centrum Lewady, przekonuje, że po zabójstwie Borysa Niemcowa została przekroczona pewna granica, która grozi powrotem do totalitaryzmu. Czy ten ruch był przez Putina zaplanowany? „Mylą się ci, którzy uważają, że Putin jest wizjonerem. To geniusz przeciętności”, twierdzi Gudkow.

Ilja Ponomariow podkreśla z kolei, że przedłużający się kryzys na Ukrainie, a także inne błędy w polityce zagranicznej oraz związane z tym trudności gospodarcze już wkrótce podważą pozycję Władimira Putina. „Uważam, że rewolucja w 2017 r. jest praktycznie nieunikniona. Pytanie tylko, czy jej wynik będzie liberalny, czy wręcz przeciwnie”, twierdzi Ponomariow.

Z odmiennej perspektywy patrzy na przyszłość swego kraju Masza Makarowa, która zwraca uwagę na strach, jaki po zabójstwie Niemcowa można dostrzec w szeregach opozycji. „Opozycja boi się krwi. A jeśli zaczną się protesty, krew się przeleje, bo droga od bicia do zabójstwa nie jest długa”.

W tym tygodniu znajdą Państwo również w zakładce Komentarz Nadzwyczajny komentarz Iwana Prieobrażenskiego, który zastanawia się, czy uzasadnione jest nazywanie Rosji „nieliberalną demokracją”. Bo czy demokracja nieliberalna to jeszcze demokracja?

 


 

Stopka numeru:

Koncepcja Tematu Tygodnia: Karolina Wigura.
Współpraca: Thomas Orchowski, Anna Olmińska, Julian Kania, Viktoriia Zhuhan.
Ilustracje: Judyta Mierczak [Profil na Facebooku]

Nr 322

(10/2015)
10.03.2015
Autorka ilustracji: Judyta Mierczak

Z Lwem Gudkowem rozmawia Łukasz Jasina

Rosja przechodzi od autorytaryzmu do faszyzmu

„Mylą się ci, którzy uważają, że Putin jest wizjonerem, wybitnym graczem w polityce zagranicznej”, twierdzi nasz rozmówca, szef Centrum Analitycznego Jurija Lewady. „Nie potrafi niczego, poza grą na rosyjskich kompleksach, jest skrajnym cynikiem i człowiekiem ograniczonym”.

Autorka ilustracji: Judyta Mierczak

Z Maszą Makarową rozmawiają Łukasz Jasina i Wojciech Engelking

Wszyscy mamy się czego bać

O politycznych skutkach śmierci Borysa Niemcowa i społecznym odbiorze jego zabójstwa mówi rosyjska dziennikarka.

Autorka ilustracji: Judyta Mierczak

Ilja Ponomariow w rozmowie z Łukaszem Pawłowskim i Łukaszem Jasiną

Rewolucja w 2017 roku jest praktycznie nieunikniona

O lękach rosyjskiej elity i gwałtownych zmianach, jakie mogą przynieść najbliższe wybory do Dumy, mówi były rosyjski deputowany.

PATRZĄC
grey_ikona wpisu

Inga Iwasiów

Seks, kontrakt i owoce morza. O „Pięćdziesięciu twarzach Greya”

„Pięćdziesiąt twarzy Greya” to ani softporno, ani romans. Sukces filmu wynika z doskonałego wykorzystania mechanizmów kultury popularnej, według których pragniemy tego, czego pragną inni. Czy zatem Christian Grey może wywołać rewolucję obyczajową? I czy nie będzie to rewolucja konserwatywna?

PRIDE

Mateusz Góra

Tęczowo-czarni. Recenzja filmu „Dumni i wściekli”

Historia kolorowej koalicji gejów, lesbijek i górników, do której doszło w 1984 r., to filmowy samograj. Oparta na tym epizodzie brytyjskiej historii komedia „Dumni i wściekli” stanowi rozrywkową i niepozbawioną ironii przypowieść o niemalże utopijnym zjednoczeniu ponad społecznymi podziałami.

boznańska1_ikonka

Konrad Niemira

Wielkie dziwadło. O wystawie Olgi Boznańskiej w Muzeum Narodowym w Warszawie

Zręcznie zaaranżowana wystawa obrazów Olgi Boznańskiej z jednej strony pozwala poznać jej mniej znane dzieła i docenić artystyczny kunszt, z drugiej – zamyka wizerunek malarki w jednostronnych, jasno określonych ramach. Oto przed oczami staje widzom Wielka Boznańska. Dlaczego boimy się jej słabości?

WIĘCEJ
CZYTAJĄC
WIĘCEJ

FELIETONY

[Z miasta] Powojenny modernizm, czyli o kukułczym jaju

[Polska] YOLO-obywatele i YOLO-reformatorzy

[Azja w zbliżeniu] Birmańska łamigłówka

[Przegląd prasy] Co z tą Rosją?

KOMENTARZ NADZWYCZAJNY

To nie jest tekst o Grotowskim

Sin City. O przyszłości Miasto Jest Nasze

Pamięć na cmentarzu