0000398695
PRZEKAŻ
1%
PODATKU
Przekaż 1% podatku na demokratyczne media.
Podaj w rozliczeniu numer
KRS Kultury Liberalnej:
0000 398 695
Przekaż 1% podatku na Kulturę Liberalną
Z centrum widać najwięcej
  

Artykuły oznaczone tagiem:
"Baran"

BODNAR, BARAN, WCIŚLIK, BYCHAWSKA: Czy wyrzucić Węgry z Unii Europejskiej?

[ENGLISH VERSION] Szanowni Państwo, jak to się stało? Oto bracia Węgrzy, którzy wraz z nami przeżywali słodko-gorzki smak Jesieni Ludów w 1989, dziś rozmontowują własną demokrację. I, o zgrozo, nikt z sąsiadów wydaje się tego nie dostrzegać. Kiedyś do „trzeciej fali demokratyzacji” Samuel P. Huntington zaliczał również Węgry. My mieliśmy Okrągły Stół, Węgrzy – trójkątny. […]

BODNAR, BARAN, WCIŚLIK, BYCHAWSKA: Should Hungary be excluded from the European Union?

[WERSJA POLSKA] 1. ADAM BODNAR: Viktor Orbán: dismantling democracy 2. MAGDALENA M. BARAN: Orbán’s fireworks 3. PIOTR WCIŚLIK: Something worse than a dictatorship: Victatorship 4. DOMINIKA BYCHAWSKA-SINIARSKA: Attempt on democracy Adam Bodnar Viktor Orbán: dismantling democracy. Few years ago we feared that the IV Polish Republic would become indivisibly prevalent. The process of a creeping […]

SZULECKI: Obywatel Havel odchodzi [WSPOMINAMY VÁCLAVA HAVLA]

Kacper Szulecki  Obywatel Havel odchodzi Nigdy nie był politykiem. Nigdy nie chciał być politykiem. Urzeczywistniał tym samym postkomunistyczne marzenie o anty-politycznej polityce, którym podszyta jest społeczna świadomość nas, środkowoeuropejczyków. Wielu, bardzo wielu Czechów nie mogło mu jednak wybaczyć właśnie tego. Kiedy już wynieśli go na Hrad, kiedy zobaczyli go w fotelu T.G. Masaryka, chcieli, by […]

BARAN: Uzbrojeni w Havla [WSPOMINAMY VÁCLAVA HAVLA]

Magdalena M. Baran Uzbrojeni w Havla Włóżcie żałobne wstążki na białe szyje gołębi ulicznych, Policjanci na skrzyżowaniach niech noszą czarne rękawiczki. W.H. Auden Od wczorajszego popołudnia do nazwiska Václava Havla dopisano całą masę epitetów. Wiele z nich usłyszeliśmy od światowych autorytetów, intelektualistów, polityków, a pewnie jeszcze więcej podawali sobie z ust do ust sami Czesi, […]

ŚRODA [Wyszehrad Plus] BARAN: Problemy z innością

Magdalena M. Baran Problemy z innością 2 sierpnia. Dzień ostatni, podobny innym dniom. Taki jak dziś? Zaskakująco normalny, jak na zbliżający się kres piekła. Romów do Auschwitz zwożono praktycznie zewsząd, ze wszystkich krajów, w których stanęła noga żołnierzy III Rzeszy. Pierwszych już w roku 1941. Za nimi przybywali kolejni, od lutego 1943 roku osadzani w […]

ŚRODA [Wyszehrad Plus] BARAN: „Boże, zbaw Węgrów”?

Magdalena M. Baran „Boże, zbaw Węgrów”? Tytułowe słowa, pochodzące z węgierskiego hymnu narodowego pojawiają się tu nie bez kozery. Po zamieszaniu, jakie w styczniu wywołał kształt nowej ustawy medialnej, mieliśmy miesiące względnej ciszy. Owszem, na początku węgierskiej prezydencji, gdy przez pół Europy przetaczała się dyskusja o jej kiepskim starcie, o wspomnianej ustawie, o masowej wymianie […]

BARAN: Krzyżowanie „na sucho”. O spektaklu „Ojciec” na podstawie „Świętokradztwa” Tauschinskiego

Magdalena M. Baran Krzyżowanie „na sucho”. O spektaklu „Ojciec” na podstawie „Świętokradztwa” Tauschinskiego Krucyfiks. Kolejny? Cóż to znów wielkiego? Wizja, niby bez konieczności wizji, wszak na innowacyjność miejsca nie ma. Ani skrawka powietrza na nadinterpretację, pomysły własne nieomal zakazane. Opowieść znana przecież: podobne w umysłach wiernych od wieków obecne, choć nie do końca z prawdą […]

BARAN: Samotność Krzyżowskiego. Inscenizacja „Makbeta” w Teatrze Słowackiego

Magdalena M. Baran Samotność Krzyżowskiego. Inscenizacja „Makbeta” w Teatrze Słowackiego Szuranie krzeseł, nerwowy śmiech, stukanie palcami o kolano, westchnienia, grupa szczęśliwie przymuszonych licealistów (wszak to Shakespeare, cudem ocalona lektura obowiązkowa!), puste krzesła po pierwszej przerwie… Słowacki po latach sięga po „Makbeta”, wpisując się na nowo w Shakespearowski repertuar krakowskich teatrów. W nadchodzącym sezonie będzie tego […]

BARAN: Alegorie z jezuitą w tle. Aula Leopoldina

Magdalena M. Baran Alegorie z jezuitą w tle Habsburskie orły pilnują wejścia, posadzone, by strzec granicy między świata pospolitością a wiedzą. Wejść tam niełatwo, bo siły braknąć może, by odemknąć masywne, okuciami zdobne dębowe wrota. Za nimi katedra wiedzy, gdzie dawniej jezuicki, dziś wrocławski, uniwersytet naukę słowem sieje. Jezuicki to świat – ni to aula […]

BARAN: Chleb bez narodowości. „Kucharze historii”

Magdalena M. Baran Chleb bez narodowości Chleb nie ma narodowości ani właściwego sobie języka. Do nikogo nie przynależy, wszędzie jest jeden, taki sam, powszedni. Słowa padają z ust starowinki Rosjanki, która podczas oblężenia Leningradu smażyć miała żołnierzom Armii Czerwonej bliny. Mąkę przesiewa, między palcami przesypuje niczym śnieg, co życia odebrał nie mniej niż kule. Wojna […]

BARAN: Z Achillionu poza morze…

Magdalena M. Baran Z Achillionu poza morze… Powietrze, choć gorące i żar sączy się z nieba, nie dławi. Wiatr od strony morza, co z każdej strony ląd zamyka, chłodny, leniwy, orzeźwiający. Wokół las, co murem nieprzebytym, ścieżkami porozcinanym niczym labirynt, od świata odcina, pozwala na wyobcowanie, w myślach zatopienie własnych, kontemplację mitu. Ścieżki dziś turystami […]

BARAN: Patrząc z przerażeniem

Magdalena M. Baran Patrząc z przerażeniem „Patrząc” właśnie, bo przecież nie „Czytając”, gdy codzienne, poranne kręcenie głową na niewiele więcej pozwala (aż głowa boli od nadmiaru bzdury). „Wertując” poranną prasę lokalną, w poszukiwaniu konkretów, informacji, czegoś więcej niż kolejny sensacyjny wątek, którym z pierwszej strony szacowny dziennik krzyczy, gromi, strach sieje i zamęt. „Patrząc” właśnie […]

BARAN: Tu ne quesieris…

Magdalena M. Baran Tu ne quesieris… W „Makach” (1902 – 1903) zagubieni. Rozespani pięknem, w pocałunkach niedawnych zatraceni. W sobie sennie zapamiętani. W rozziewaniu rozbudzeni, młodością ulotni niczym bez oddechu. W ciszy jak makiem zasiał zbudzeni wiatrem, co kwieciem nad głowami kolebie, historie w płatkach pamiętliwych zaklęte plecie. Z ust do ust podawane baśnie o […]

BARAN: Plecy nie mogą kłamać. Magdalena Abakanowicz, Muzeum Narodowe w Krakowie

Magdalena M. Baran Plecy nie mogą kłamać Tłumem usiadłszy, tłumem od świata się odwrócili. Niczym gromada na chleba rozmnożenie, na słowo czekających mężczyzn bezkształtnych, pleców płci nieokreślonej, ludzi. Plecami do wchodzących, wychodzących, przemykających chyłkiem. A przecież ukryć się nie sposób w punktującym jednostkowość świetle. Ciała pozorne, zgarbione czy pochylone raczej, o rękach wzdłuż obecności izolowanej […]