![](https://kulturaliberalna.pl/wp-content/uploads/2014/09/Wstępniak_Leszek-Balcerowicz.jpg)
Szanowni Państwo,
Sukces ma wielu ojców i wiele matek. W obaleniu komunizmu – w mniejszym lub większym stopniu – brały udział tysiące Polaków, niektórzy mówią, że w zasadzie cały Naród, a do tego jeszcze siły z zewnątrz i Opatrzność. Porażka jest zaś sierotą. Polska transformacja ustrojowa i gospodarcza z całą pewnością porażką nie jest, ale jej sukces jest z perspektywy ćwierćwiecza podważany coraz mocniej – z prawa i z lewa. Co za tym idzie, lista ojców (względnie matek) transformacji jest raczej krótka i budzi emocje. A żadne na niej nazwisko nie budzi uczuć tak skrajnych, jak to jedno, należące do naszego rozmówcy w Temacie Tygodnia.
Był Kartaginą w katońskim refrenie Andrzeja Leppera. Do dziś „Balcerowicz musi odejść” jest kluczową mantrą krytyków transformacji. A jednak Leszek Balcerowicz nie tylko jest ważną postacią w politycznym krajobrazie Polski, lecz przede wszystkim pozostaje wierny swoim przekonaniom sprzed 25 lat. To rzadkość w polskiej polityce – i nie tylko.
Wydawać by się mogło, że znawcy ekonomii odchodzą od wolnorynkowego dogmatyzmu. Ten zwrot najlepiej ilustruje ewolucja poglądów Jeffreya Sachsa, niegdyś doradzającego architektom polskich przemian według najlepszych wzorców neoklasycznej teorii ekonomicznej, dziś – zwracającego przede wszystkim uwagę na skalę globalnych nierówności i konieczność zrównoważonego rozwoju. Jak jednak argumentuje znawca historii ekonomii Niall Ferguson, fala krytyki wolnego rynku po 2008 r. jest wynikiem dramatycznego uproszczenia rzeczywistości. Współczesny świat jest nazbyt skomplikowany, by wszystkie zmartwienia zredukować do prostej odpowiedzi na pytanie: „Regulacja czy deregulacja?” – najczęściej zresztą zadawanego z perspektywy jednego kraju.
Jak na tym tle wygląda Polska 2014? Jaki jest nasz dorobek?
Jarosław Kuisz i Łukasz Pawłowski pytają Leszka Balcerowicza o ocenę transformacji i najbardziej popularnych jej krytyków. Czy linia obrana przez III RP u jej narodzin – a potem kontynuowana, mniej lub bardziej sprawnie do dziś – jest ślepa na nierówności? Nie chce widzieć życiowych tragedii całych grup społecznych, utraty sensu i deprawacji – jak chcą niektórzy? Czy też opiera się na kompletnie innej wizji roli społeczeństwa, państwa i rynku, nie pozbawionego jednak socjalnej wrażliwości?
Zapraszamy ponadto na konferencję „Stara wolność, nowa wolność. Bilans III Rzeczypospolitej w 25. urodziny” w najbliższy piątek, 12 września. Otworzy ją już o 9.30 spotkanie z Leszkiem Balcerowiczem moderowane przez Jarosława Kuisza, więc ci z Państwa, którzy będą chcieli po lekturze dzisiejszego wywiadu zadać mu pytania, będą mieli taką szansę. Później trzy panele o wymownych tytułach: „Zabetonowana czy elastyczna? Przyszłość polskiej sceny politycznej”, „Przyszłość państwa: opiekuńcze, czy neoliberalne?”, „Polska kultura: nowatorska, czy imitacyjna?”. Wśród występujących m.in. Jan Krzysztof Bielecki, Grzegorz Brzozowski, Małgorzata Fuszara, Piotr Kieżun, Paweł Potoroczyn, Aleksander Smolar, Joanna Tyrowicz, Karolina Wigura. Całość odbędzie się w Bibliotece Uniwersytetu Warszawskiego przy ul. Dobrej 56/66, w sali 316 (poziom 3). [Więcej informacji – TUTAJ]
Niniejszemu Tematowi Tygodnia towarzyszą komentarze nadzwyczajne, które będą Państwo znajdować przez cały tydzień na naszej stronie. Wypowiadają się Izabella Cywińska, Aleksander Hall, Marcin Święcicki, Małgorzata Niezabitowska i Henryk Samsonowicz. O Tadeuszu Mazowieckim napisze Andrzej Brzeziecki, autor biografii pierwszego niekomunistycznego premiera, która ukaże się lada moment. 25 lat wolności podsumowuje także Marci Shore w rozmowie z Jarosławem Kuiszem.
Zapraszamy!
Redakcja
Stopka numeru:
Autorzy koncepcji Tematu tygodnia: Jarosław Kuisz, Łukasz Pawłowski
Współpraca: Kacper Szulecki, Błażej Popławski
Autor zdjęć: Maciej Spychał [facebook.com/MaciejSpychalPhotography]