PRZEKAŻ
1%
PODATKU
Przekaż 1% podatku na demokratyczne media.
Podaj w rozliczeniu numer
KRS Kultury Liberalnej:
0000 398 695
Z centrum widać najwięcej
  

Artykuły oznaczone tagiem:
"proza"

Sylwia Chutnik

Żydowskie poetki, polskie Żydówki. Tożsamość do czytania. O antologii poetek jidysz „Moja dzika koza”, Ginczance i „Tańcu demonów” Ester Singer Kreitman

Piszę dziś o kobietach, o żydowskich twórczyniach i o języku jidysz. Piszę dziś o naszym literackim dziedzictwie, którego nie znamy i o które nie dbamy. Podobnie jest z większością autorek, których twórczość zawarta została w zbiorze „Moje dzikie kozy”. I dlatego antologia poetek jidysz jest tak ważna.

Piotr Kieżun

„Święto nieistotności” albo ucieczka z Europy Środkowej. O najnowszej powieści Milana Kundery

Coś złego dzieje się z twórczością Milana Kundery i doskonale widać to w jego ostatniej książce „La fête de l’insignifiance” (pol. wyd. „Święto nieistotności”, 2015). To czwarta powieść pisarza napisana w języku francuskim. Kundera porzucił w niej jednak nie tylko rodzimy język, lecz także środkowoeuropejską wrażliwość. Ze szkodą dla swego pisarstwa.

Anna Majchrowska

Dojrzałe „Guguły” Wioletty Grzegorzewskiej

Po raz kolejny Wydawnictwo Czarne proponuje czytelnikom literacką wędrówkę po świecie, który przemija bezpowrotnie. Wydany w zeszłym roku zbiór opowiadań „Miedza” Andrzeja Muszyńskiego to niedościgniony opis polskiej wsi. Teraz do tego głosu dołącza ze swoimi „Gugułami” Wioletta Grzegorzewska.

WAKAR: Słowa Roithamera. O „Korekcie” Thomasa Bernharda

Jacek Wakar Słowa Roithamera Ingeborg Bachmann powiedziała, że brnięcie przez prozę Thomasa Bernharda jest niczym innym jak katorgą. Jego książek nie bierze się do rąk bezkarnie. „Korekta” składa się z dwóch ogromnych rozdziałów, te zaś mają po jednym tylko akapicie. Trudem bezzasadnym byłoby wyodrębnianie z tej prozy zdań. Składa się ona bowiem z gigantycznych, po […]

WTOREK [Marionetki, kukiełki, ludzie] WAKAR: Stasiuk

Jacek Wakar Stasiuk W świątecznym numerze „Gazety Wyborczej” (7-9 kwietnia) czytam znakomity i – staram się rzadko używać tego określenia – rzeczywiście przejmujący wywiad Doroty Wodeckiej z Andrzejem Stasiukiem. Mam powiązaną ze Stasiukiem całkiem prywatną anegdotę, nie dam głowy, może przytaczałem ją przy innej okazji. Był rok 1996, Kraków, trwał Festiwal Unii Teatrów Europy. Byłem […]