„Kultura Liberalna” ukazuje się od 2009 r. dzięki zaangażowaniu dziesiątek osób i dobrej woli darczyńców. Bądź jednym z nich. Wesprzyj nas.
10 zł
20 zł
50 zł
100 zł
Inna
kwota
Z centrum widać najwięcej
  

  • PŁATEK
  • SAWCZUK
  • KUISZ
  • Kaczmarek
  • ASH
  • OSIATYŃSKI

(Nie)ufaj obcym! Twarze inności we współczesnej Europie

Szanowni Państwo,

Unia Chrześcijańsko-Społeczna (CSU), czyli bawarski koalicjant Chrześcijańskiej Unii Demokratycznej (CDU) kanclerz Angeli Merkel, wystąpiła właśnie z propozycją nakazania imigrantom żyjącym w Niemczech, by posługiwali się językiem niemieckim także w domach. Na scenie politycznej zawrzało. Niektórzy propozycję wyśmiewali, pytając, czy dialekt bawarski można uznać za formę języka niemieckiego. Inni reagowali oburzeniem.

I nic dziwnego. Niemcy są krajem przyjmującym najwięcej imigrantów z innych państw Unii Europejskiej, a także najważniejszym celem dla azylantów z całego świata. Ale i cała Europa jest od wielu lat jednym z najatrakcyjniejszych kierunków migracyjnych na świecie. Przybywający tu ludzie nie tylko uciekali od prześladowań w poszukiwaniu lepszego życia, ale także... reagowali na zaproszenia krajów europejskich. Przez całe dekady zachodnie rządy odpowiadały na potrzeby dynamicznie rozwijających się gospodarek, otwierając granice dla gastarbeiterów. Kalkulacje ekonomiczne nie uwzględniały jednak skutków społecznych i kulturowych masowych migracji – przez długi czas wierzono, że pewnego dnia przybysze wrócą po prostu do swoich krajów, a wraz z nimi zniknie i problem.

Nadzieje te okazały się całkowicie płonne, co dziś otwarcie przyznają najważniejsi europejscy politycy. Nie tak dawno David Cameron, Angela Merkel i Nicolas Sarkozy niemal jednocześnie ogłaszali krach polityki multikulturalizmu w swoich krajach. Jakby na potwierdzenie tych słów w ich państwach coraz większe wpływy zyskują partie radykalne, idące do wyborów z ksenofobicznymi hasłami na sztandarach. Negatywna, często populistyczna retoryka dotycząca Obcego oraz konflikty na tle domniemanych różnic w rasie, etniczności, religii, narodowości stanowią dziś nieodłączną część krajobrazu politycznego Starego Kontynentu.

W tej sytuacji wzrost popularności ugrupowań radykalnie eurosceptycznych i antyimigranckich pokroju Alternative für Deutschland wydaje się jedynie kwestią czasu. We Francji Front Narodowy już dziś jest drugą lub pierwszą siłą polityczną, podobnie jak Partia Niepodległości Zjednoczonego Królestwa Nigela Farage’a w Wielkiej Brytanii. David Cameron zamiast stawić czoła nastrojom wrogości wobec imigrantów, sam zaostrza retorykę, wzywając do utrudnienia imigrantom dostępu do pomocy społecznej. Ich siły wzmacnia dodatkowo słabość partii tzw. głównego nurtu.

Przed Europą stoi wyzwanie integracji i asymilacji Obcego – wszystko jedno, czy mówimy o wschodniej czy zachodniej części Starego Kontynentu. Czy należy dokonać tego drogą polityczną, poprzez wymianę kulturową, a może przez transfery socjalne? Jak reformować naszą rzeczywistość, jednocześnie nie antagonizując obywateli wyrażających swą złość oddawaniem głosów na ugrupowania radykalne? Czy to fundamentalne wyzwanie po prostu nie przerasta europejskich polityków? O tym dyskutują dziś Timothy Garton Ash, Jarosław Kuisz, Wiktor Osiatyński i Monika Płatek. Rozmowę moderują Emilia Kaczmarek i Tomasz Sawczuk.

 

Dyskusja jest zapisem trzeciej z cyklu wspólnych debat organizowanych przez międzynarodową sieć Time To Talk i „Kulturę Liberalną” przy współudziale Open Society Foundations.

 


Stopka numeru:

Autor koncepcji numeru: Jarosław Kuisz.

Redakcja debaty: Łukasz Pawłowski.

Współpraca: Piotr Szymański, Anna Olmińska, Konrad Kamiński, Julia Alaksiejewa.

Zdjęcia: Grzegorz Brzozowski.

Nr 309

(49/2014)
09.12.2014
Ilu_1

Debata „Kultury Liberalnej”

Nie ufaj obcym! Twarze inności we współczesnej Europie

O słabościach i mocnych stronach polityki imigracyjnej państw Zachodu oraz o tym, z czyich doświadczeń może czerpać Polska, rozmawiali Timothy Garton Ash, Jarosław Kuisz, Wiktor Osiatyński i Monika Płatek.

PATRZĄC
gęś_ikonawpisu

Anna Maria Mik

Ciepły dotyk śmierci. Spektakl „Gęś, śmierć i tulipan” w Teatrze Baj

Śmierć w książkach dla dzieci nie jest niczym nowym. Doświadczenie spektaklu „Gęś, śmierć i tulipan”, opartego na mądrej i nietrywializującej książce Wolfa Elbrucha, sugeruje jednak, że i dla dorosłych wciąż nie jest to przepracowany temat. Czy zatem są oni w stanie przygotować dzieci na podjęcie tematu przemijania?

Xenia_ikona_wpisu

Adam Kruk

Różowa Grecja. „Xenia” Panosa H. Koutrasa

Panos H. Koutras, reżyser filmu „Xenia”, obserwuje dramaty współczesnej Grecji bez chłodnego realizmu. Zamiast wykładu o faszyzmie i kryzysie rodziny wykorzystuje popkulturowy potencjał kina drogi, którego rytm wyznaczają przeboje włoskiej divy.

WIĘCEJ
CZYTAJĄC
Sontag_IKONKA

Jacek Głażewski

W cieniu zakwitającej melancholii. O esejach Susan Sontag

Bohaterowie esejów Susan Sontag – Artaud, Barthes, Walter Benjamin, Canetti – będą wciąż fascynować, inspirować, oburzać. Ich dzieła powstały „pod znakiem Saturna”, w cieniu zakwitającej melancholii, gdzie spojrzenie w dal nie skrywa pustki, lecz bolesną prawdę o niespełnieniu, które staramy się zagłuszyć.

Beigbeder_IKONKA

Wojciech Engelking

E-booki zbójeckie. O „Pierwszym bilansie po apokalipsie” Frédérica Beigbedera

„Dzienniki” Kurta Cobaina i teksty z płyty francuskiej grupy rockowej Téléphone obok dzieł Marqueza, Hessego i Malapartego. W „Pierwszym bilansie po apokalipsie” Frédéric Beigbeder przedstawia nam listę stu książek, które należy przeczytać, jeśli jest się chłopcem z 6. dzielnicy. I zanim czytniki nie zrewolucjonizują na dobre sztuki powieści.

WIĘCEJ
SMAKUJĄC
Smakując_Ikonka_Wpisu i ilu_1

Maciej Spychał

[Smaki fotografii] Lista prezentów

Jaki prezent wybrać? Co kupić pod choinkę? Maciej Spychał przygotował całą listę inspirujących pomysłów na gwiazdkowe upominki dla pasjonatów fotografii.

WIĘCEJ

FELIETONY

[Projekt: Polska] Powrót polityki do miast?

[Polska] Po żyrondystach przyjdą jakobini

[Myśli] Jestem oburzony

[Europa Środkowa] Misja niezakończona?

[Przegląd prasy] Niemieccy imigranci, chińscy uciekinierzy

KOMENTARZ NADZWYCZAJNY

Jacy my jesteśmy cacy. O więzieniach CIA w Polsce

Teatr dla kobiet [Zapis debaty z cyklu „Odcienie kobiecej polityki”]