„Kultura Liberalna” ukazuje się od 2009 r. dzięki zaangażowaniu dziesiątek osób i dobrej woli darczyńców. Bądź jednym z nich. Wesprzyj nas.
10 zł
20 zł
50 zł
100 zł
Inna
kwota
Z centrum widać najwięcej
  

NAJNOWSZE ARTYKUŁY

Szanowni Państwo!

„Wielka stacja benzynowa” – tak nazwał Rosję jeden z uczestników dyskusji redakcyjnej opublikowanej na łamach „Foreign Policy”. I faktycznie – zacofana rosyjska gospodarka rozwija się w żółwim tempie, korupcja jest wszechobecna, infrastruktura znajduje się w katastrofalnym stanie, a podejmowane przez władze próby modernizacji, w tym wybudowania w Rosji nowej Doliny Krzemowej, kończą się fiaskiem. Na dodatek ceny surowców, na eksporcie których opiera się działanie rosyjskiego państwa, pozostają niskie. A jednak, mimo tych wszystkich przeciwności, Władimir Putin w ciągu ostatnich kilkunastu miesięcy na powrót stał się jednym z najważniejszych polityków świata.

„Czy Putin mianuje władców?”, pytał w jednym z artykułów francuski dziennik „Libération”. Pytanie to nie dotyczyło państw byłego ZSRR, lecz szeroko rozumianych państw Zachodu, a autorka tekstu pokazywała skalę wpływu prezydenta Rosji na politykę europejską i amerykańską. Do wielkich sukcesów Kremla zaliczone zostały m.in. zwycięstwo Donalda Trumpa, Brexit oraz przegrana sił proeuropejskich w wyborach prezydenckich w Bułgarii i Mołdawii. I chociaż można się zastanawiać nad skalą bezpośredniej ingerencji Rosji w procesy polityczne w tych państwach, nie ulega wątpliwości, że sukces Putina wynika w znacznej mierze z wykorzystania wielkiego potencjału rosyjskiego soft power. A tu pierwsze skrzypce grają środki masowego przekazu kreujące zniekształcony lub czasem kompletnie nieprawdziwy obraz rzeczywistości.

Przykładem obrazującym to zjawisko może być wyrażony przez Holendrów w referendum sprzeciw wobec umowy handlowej między Unią Europejską a Ukrainą. Według dziennika „Washington Post” w czasie kampanii referendalnej serwisy internetowe, które można powiązać z rosyjską machiną propagandową, na niespotykaną dotąd skalę rozsiewały dezinformację, wywołując niepewność oraz strach przed rzekomym ukraińskim zagrożeniem. Skutek? Poreferendalne sondaże wykazały, że 19 proc. Holendrów, którzy w referendum powiedzieli „nie”, wierzyło, że to Ukraina była odpowiedzialna za zestrzelenie holenderskiego samolotu MH-17.

Według badań przeprowadzonych przez Center for Strategic and International Studies [1] istnieje powiązanie między rosyjskimi wpływami, a rosnącym znaczeniem populistycznych partii politycznych, które często wspierane są ze źródeł związanych z Kremlem. Francuski Front Narodowy jest w dużej mierze finansowany przez pożyczki z rosyjskich banków, podobnie jak neofaszystowska partia Jobbik, dziś największe poza rządowym Fideszem ugrupowanie węgierskiego parlamentu.

Wojna informacyjna, którą Rosja prowadzi ze światem zachodnim, nie ogranicza się tylko do wzmożonej działalności mediów i wsparcia dla polityków prorosyjskich. Dotyczy również – a może przede wszystkim – cyberprzestrzeni. Rosyjscy hakerzy zostali powiązani z włamaniami na serwery Partii Demokratycznej w Stanach Zjednoczonych i wyciekami e-maili Hillary Clinton. Również zalew fałszywych informacji publikowanych w czasie amerykańskiej kampanii wyborczej jest powiązany ze stronami, których administratorzy podejrzewani byli o współpracę z rosyjską machiną propagandową.

Czy Rosja, do niedawna mocarstwo skazywane na rychły upadek, niezmiennie konsumowana przez problemy społeczne i ekonomiczne, rzeczywiście ma tak silny wpływ na zachodnią politykę? Jakie są źródła nagle odrodzonej na Zachodzie fascynacji Rosją i jej przywódcą?

„Na tle europejskich przywódców Putin jawi się jako polityczny olbrzym. W rzeczywistości nie jest olbrzymem – po prostu otaczają go klauni”, mówi Edward Luttwak w rozmowie z Jarosławem Kuiszem i Łukaszem Pawłowskim. Amerykański ekspert ds. obronności politykę Zachodu wobec Rosji uznaje za dowód radykalnego oderwania od rzeczywistości, którego ukoronowaniem były decyzje o... wzmocnieniu tzw. wschodniej flanki podjęte na szczycie NATO w Warszawie.

„Jaki proces myślowy prowadzi do wysłania niespełna 200 żołnierzy włoskich na Łotwę”, pyta Luttwak i przekonuje, że takie gesty nie powstrzymają agresywnej polityki Putina, a jedynie utwierdzą go w przekonaniu, że Sojusz Północnoatlantycki nie zrobi nic, by bronić swoich członków położonych najbliżej Rosji. W tej sytuacji zarówno Polska, jak i kraje bałtyckie muszą radykalnie przedefiniować swoją politykę obronną i oprzeć ją na masowej obronie terytorialnej. Do takiej zmiany może skłonić państwa Europy Środkowej... prezydentura Donalda Trumpa. Jego wybór to – zdaniem Luttwaka – „najlepsze, co mogło przytrafić się Polsce”.

Z tym że nowy amerykański prezydent będzie miał ogromny wpływ na relacje Europy z Rosją zgadza się francuski politolog, Dominique Moïsi. Jego ocena tego wpływu jest jednak całkowicie odmienna. Jak przekonuje w rozmowie z Julianem Kanią, „nikt nie wie, co zrobi prezydent elekt, zapewne nawet on sam”. Wynikająca stąd niepewność sprawia, że dla osłabionego Brexitem kontynentu najważniejsza staje się współpraca francusko-niemiecka. „Sojusz tych dwóch państw nigdy nie był tak potrzebny jak obecnie”, mówi Moïsi. A jaką rolę w nowej Europie może odegrać Polska? W obliczu słabości innych graczy – bardzo istotną. Warunkiem jest jednak odwrót od populistycznego kierunku, w którym obecnie zmierza polski rząd.

Z tą diagnozą w pełni zgadza się Dariusz Rosati. W rozmowie, którą opublikujemy w najbliższych dniach, były minister spraw zagranicznych krytykuje polskie władze za popsucie relacji z Paryżem i Berlinem, lecz pojawienie się natowskich żołnierzy na terytorium Polski – nawet nielicznych – uznaje za krok w dobrym kierunku. To jednak z pewnością nie wystarczy, by skutecznie przeciwstawiać się wzmocnieniu pozycji Władimira Putina, a co za tym idzie – jego działaniom w Syrii i na Ukrainie.

Obecny kryzys polityczny, ekonomiczny i instytucjonalny nie tylko samej Unii Europejskiej, lecz także jej najważniejszych członków, sprawia, że w oczach wielu Europejczyków to właśnie dyrektor „wielkiej stacji benzynowej” wyrasta nie tylko na silnego, stabilnego przywódcę, ale i obrońcę tradycyjnych wartości. Polskich polityków – niezależnie od barw partyjnych – ten rozwój wypadków powinien głęboko niepokoić.

 

Zapraszamy do lektury!

Redakcja „Kultury Liberalnej”


 

Stopka numeru:

Koncepcja Tematu Tygodnia: Jarosław Kuisz.

Opracowanie: Łukasz Pawłowski, Julian Kania, Jan Chodorowski, Jakub Bodziony.

 

Fot. Klimkin. Źródło: Pixabay.com [CC 0]

Szanowni Państwo!

„Wielka stacja benzynowa” – tak nazwał Rosję jeden z uczestników dyskusji redakcyjnej opublikowanej na łamach „Foreign Policy”. I faktycznie – zacofana rosyjska gospodarka rozwija się w żółwim tempie, korupcja jest wszechobecna, infrastruktura znajduje się w katastrofalnym stanie, a podejmowane przez władze próby modernizacji, w tym wybudowania w Rosji nowej Doliny Krzemowej, kończą się fiaskiem. Na dodatek ceny surowców, na eksporcie których opiera się działanie rosyjskiego państwa, pozostają niskie. A jednak, mimo tych wszystkich przeciwności, Władimir Putin w ciągu ostatnich kilkunastu miesięcy na powrót stał się jednym z najważniejszych polityków świata.

„Czy Putin mianuje władców?”, pytał w jednym z artykułów francuski dziennik „Libération”. Pytanie to nie dotyczyło państw byłego ZSRR, lecz szeroko rozumianych państw Zachodu, a autorka tekstu pokazywała skalę wpływu prezydenta Rosji na politykę europejską i amerykańską. Do wielkich sukcesów Kremla zaliczone zostały m.in. zwycięstwo Donalda Trumpa, Brexit oraz przegrana sił proeuropejskich w wyborach prezydenckich w Bułgarii i Mołdawii. I chociaż można się zastanawiać nad skalą bezpośredniej ingerencji Rosji w procesy polityczne w tych państwach, nie ulega wątpliwości, że sukces Putina wynika w znacznej mierze z wykorzystania wielkiego potencjału rosyjskiego soft power. A tu pierwsze skrzypce grają środki masowego przekazu kreujące zniekształcony lub czasem kompletnie nieprawdziwy obraz rzeczywistości.

Przykładem obrazującym to zjawisko może być wyrażony przez Holendrów w referendum sprzeciw wobec umowy handlowej między Unią Europejską a Ukrainą. Według dziennika „Washington Post” w czasie kampanii referendalnej serwisy internetowe, które można powiązać z rosyjską machiną propagandową, na niespotykaną dotąd skalę rozsiewały dezinformację, wywołując niepewność oraz strach przed rzekomym ukraińskim zagrożeniem. Skutek? Poreferendalne sondaże wykazały, że 19 proc. Holendrów, którzy w referendum powiedzieli „nie”, wierzyło, że to Ukraina była odpowiedzialna za zestrzelenie holenderskiego samolotu MH-17.

Według badań przeprowadzonych przez Center for Strategic and International Studies [1] istnieje powiązanie między rosyjskimi wpływami, a rosnącym znaczeniem populistycznych partii politycznych, które często wspierane są ze źródeł związanych z Kremlem. Francuski Front Narodowy jest w dużej mierze finansowany przez pożyczki z rosyjskich banków, podobnie jak neofaszystowska partia Jobbik, dziś największe poza rządowym Fideszem ugrupowanie węgierskiego parlamentu.

Wojna informacyjna, którą Rosja prowadzi ze światem zachodnim, nie ogranicza się tylko do wzmożonej działalności mediów i wsparcia dla polityków prorosyjskich. Dotyczy również – a może przede wszystkim – cyberprzestrzeni. Rosyjscy hakerzy zostali powiązani z włamaniami na serwery Partii Demokratycznej w Stanach Zjednoczonych i wyciekami e-maili Hillary Clinton. Również zalew fałszywych informacji publikowanych w czasie amerykańskiej kampanii wyborczej jest powiązany ze stronami, których administratorzy podejrzewani byli o współpracę z rosyjską machiną propagandową.

Czy Rosja, do niedawna mocarstwo skazywane na rychły upadek, niezmiennie konsumowana przez problemy społeczne i ekonomiczne, rzeczywiście ma tak silny wpływ na zachodnią politykę? Jakie są źródła nagle odrodzonej na Zachodzie fascynacji Rosją i jej przywódcą?

„Na tle europejskich przywódców Putin jawi się jako polityczny olbrzym. W rzeczywistości nie jest olbrzymem – po prostu otaczają go klauni”, mówi Edward Luttwak w rozmowie z Jarosławem Kuiszem i Łukaszem Pawłowskim. Amerykański ekspert ds. obronności politykę Zachodu wobec Rosji uznaje za dowód radykalnego oderwania od rzeczywistości, którego ukoronowaniem były decyzje o... wzmocnieniu tzw. wschodniej flanki podjęte na szczycie NATO w Warszawie.

„Jaki proces myślowy prowadzi do wysłania niespełna 200 żołnierzy włoskich na Łotwę”, pyta Luttwak i przekonuje, że takie gesty nie powstrzymają agresywnej polityki Putina, a jedynie utwierdzą go w przekonaniu, że Sojusz Północnoatlantycki nie zrobi nic, by bronić swoich członków położonych najbliżej Rosji. W tej sytuacji zarówno Polska, jak i kraje bałtyckie muszą radykalnie przedefiniować swoją politykę obronną i oprzeć ją na masowej obronie terytorialnej. Do takiej zmiany może skłonić państwa Europy Środkowej... prezydentura Donalda Trumpa. Jego wybór to – zdaniem Luttwaka – „najlepsze, co mogło przytrafić się Polsce”.

Z tym że nowy amerykański prezydent będzie miał ogromny wpływ na relacje Europy z Rosją zgadza się francuski politolog, Dominique Moïsi. Jego ocena tego wpływu jest jednak całkowicie odmienna. Jak przekonuje w rozmowie z Julianem Kanią, „nikt nie wie, co zrobi prezydent elekt, zapewne nawet on sam”. Wynikająca stąd niepewność sprawia, że dla osłabionego Brexitem kontynentu najważniejsza staje się współpraca francusko-niemiecka. „Sojusz tych dwóch państw nigdy nie był tak potrzebny jak obecnie”, mówi Moïsi. A jaką rolę w nowej Europie może odegrać Polska? W obliczu słabości innych graczy – bardzo istotną. Warunkiem jest jednak odwrót od populistycznego kierunku, w którym obecnie zmierza polski rząd.

Z tą diagnozą w pełni zgadza się Dariusz Rosati. W rozmowie, którą opublikujemy w najbliższych dniach, były minister spraw zagranicznych krytykuje polskie władze za popsucie relacji z Paryżem i Berlinem, lecz pojawienie się natowskich żołnierzy na terytorium Polski – nawet nielicznych – uznaje za krok w dobrym kierunku. To jednak z pewnością nie wystarczy, by skutecznie przeciwstawiać się wzmocnieniu pozycji Władimira Putina, a co za tym idzie – jego działaniom w Syrii i na Ukrainie.

Obecny kryzys polityczny, ekonomiczny i instytucjonalny nie tylko samej Unii Europejskiej, lecz także jej najważniejszych członków, sprawia, że w oczach wielu Europejczyków to właśnie dyrektor „wielkiej stacji benzynowej” wyrasta nie tylko na silnego, stabilnego przywódcę, ale i obrońcę tradycyjnych wartości. Polskich polityków – niezależnie od barw partyjnych – ten rozwój wypadków powinien głęboko niepokoić.

 

Zapraszamy do lektury!

Redakcja „Kultury Liberalnej”


 

Stopka numeru:

Koncepcja Tematu Tygodnia: Jarosław Kuisz.

Opracowanie: Łukasz Pawłowski, Julian Kania, Jan Chodorowski, Jakub Bodziony.

Nr 413

(49/2016)
6 grudnia 2016

Fot. Saschadueser. Źródło: Pixabay.com

Z Edwardem Luttwakiem rozmawiają Jarosław Kuisz i Łukasz Pawłowski

NATO nie pomoże Polsce

„Wygrana Trumpa to najlepsze, co przydarzyło się Polsce od dawna. Jego przekaz jest prosty – chcecie bezpieczeństwa, to je sobie zapewnijcie i nie liczcie na innych”, mówi amerykański ekspert ds. obronności.
„Wygrana Trumpa to najlepsze, co przydarzyło się Polsce od dawna. Jego przekaz jest prosty –…
Fot. Pixabay.com

Z Dominikiem Moïsim rozmawia Julian Kania

Putin wspiera populistów

„Zdaniem Putina rosyjska cywilizacja kwitnie na tle chylącej się ku upadkowi cywilizacji zachodniej, słabej i moralnie zepsutej”, twierdzi francuski intelektualista.
„Zdaniem Putina rosyjska cywilizacja kwitnie na tle chylącej się ku upadkowi cywilizacji zachodniej, słabej i…
Materiały prasowe Warner Bros. Entertainment Polska

Tomasz Basiuk

Homo faber. Recenzja filmu „Sully” w reżyserii Clinta Eastwooda

Czy film o ocaleniu samolotu wyraża posttraumatyczną tożsamość po 11 września? Ostatnie dzieło Clinta Eastwooda zdaje się przywracać miastu pozytywną legendę oraz wiarę w człowieka, który jest w stanie zapanować nad technologią sprawniej niż komputerowe…

Czy film o ocaleniu samolotu wyraża posttraumatyczną tożsamość po 11 września? Ostatnie dzieło Clinta Eastwooda…

Materiały prasowe Aurora Films

Maria Rogaczewska

Wiara, nadzieja, opuszczenie. Recenzja filmu „Komunia” Anny Zameckiej

W „Komunii” mamy do czynienia z doświadczeniem społecznym dotyczącym większości polskich dzieci, ich rodzin i otoczenia. Dla antropologa i socjologa religii dokument Zameckiej jest zatem bardzo ciekawym źródłem refleksji.

W „Komunii” mamy do czynienia z doświadczeniem społecznym dotyczącym większości polskich dzieci, ich rodzin i…

lyonel_trouillot_ikonka

Lyonel Trouillot w rozmowie z Piotrem Kieżunem

Chciałem pokazać moment, w którym ludzie zdecydowali się powiedzieć „nie”

O Haiti, ciemnych stronach międzynarodowego systemu pomocowego, literaturze karaibskiej i swojej powieści „Niedziela, 4 stycznia” opowiada „Kulturze Liberanej” haitański prozaik Lyonel Trouillot.

O Haiti, ciemnych stronach międzynarodowego systemu pomocowego, literaturze karaibskiej i swojej powieści „Niedziela, 4 stycznia”…

Fot. La Chiquita. CC by sa 2.0. Źródło: Wikimedia commons

Norbert Dudziński

Proch strzelniczy na języku, czyli wina z Doliny Loary

Przez setki lat Loara służyła Francuzom jako szlak handlowy. Malowniczy krajobraz zachęcił królów i książęta do budowania nad loarskimi brzegami zamków, tworzących najdłuższy pas zamkowych posiadłości na świecie. Dziś mieszkańcy Doliny Loary to raczej farmerzy,…

Przez setki lat Loara służyła Francuzom jako szlak handlowy. Malowniczy krajobraz zachęcił królów i książęta…

slyszac-ikona

Gniewomir Zajączkowski i Szymon Żuchowski

Pianistyczny trans, czyli Grosvenor i Trifonow na CD

Zanim przyjdzie czas, by pokusić się o wybór najciekawszych pozycji fonograficznych 2016 r., proponujemy jeszcze jedną parę tegorocznych płyt, które zwróciły ostatnio naszą uwagę. Są to najnowsze nagrania spod znaku „trans” (transkrypcji, transformacji i transcendencji)…

Zanim przyjdzie czas, by pokusić się o wybór najciekawszych pozycji fonograficznych 2016 r., proponujemy jeszcze…

„Kultura Liberalna” ukazuje się od 2009 r. dzięki zaangażowaniu dziesiątek osób i dobrej woli darczyńców. Bądź jednym z nich. Wesprzyj nas.
52
numery rocznie
80
stron tekstów tygodniowo
100%
oryginalnych treści
0 zł
za dostęp do artykułów
10 zł
20 zł
50 zł
100 zł
Inna
kwota

NAJNOWSZE ARTYKUŁY

PONIEDZIAŁKOWY FELIETON

[Feminizując] Partia, która nienawidzi kobiet

Ten rząd wprost, za pomocą bardzo jasnych komunikatów, pokazuje, co myśli o kobietach i naszym bezpieczeństwie. Co więcej, jest też przygotowany na nasz…

PIĄTKOWY FELIETON

[Chiny] Czy można eksportować cenzurę?

Chiny po raz kolejny udowadniają, że chcieć to móc. Na obywatelach chińskich opuszczających granice swojej ojczyzny dalej spoczywa ciężkie oko Wielkiego Brata.

WAŻNE TEMATY

FELIETONY

[Feminizując] Partia, która nienawidzi kobiet

Ten rząd wprost, za pomocą bardzo jasnych komunikatów, pokazuje, co myśli o kobietach i naszym bezpieczeństwie.…

[Chiny] Czy można eksportować cenzurę?

Chiny po raz kolejny udowadniają, że chcieć to móc. Na obywatelach chińskich opuszczających granice swojej ojczyzny…

[Polska] Państwo małym druczkiem

Owładnięte imperatywem „spełniania” obietnic złożonych na pierwszy rok rządów kierownictwo PiS swoimi działaniami nie tylko przeraża…

[Stany Zjednoczone] Czy Hillary przegrała, bo jest kobietą?

Jak płeć wpływa na oczekiwania wyborców wobec kandydata na najwyższy urząd oraz jego szanse na sukces?

[Polska] Nie ma świata poza retoryką?

Wyobraź sobie, że PiS to twój małżonek. I że rozwód nie wchodzi w grę. Chociaż wielu…

[Projekt: Polska]: Kto ma prawo być Polakiem?

Na początku listopada, przy okazji obchodów Dnia Niepodległości, ponownie przetoczyła się w sferze publicznej dyskusja o…

Obserwatorium Debaty Publicznej

PRZEJDŹ DO OBSERWATORIUM